Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Το πνεύμα των δρόμων

Ένιωθα σκασμένη απόψε. Και πήρα τους δρόμους. Συνηθισμένη από τα περσινά καλοκαιρινά βράδια, πήρα εκείνους τους δρόμους που σε βγάζουν στην πλατεία. Ίδιες οι μυρωδιές, ίδια η αίσθηση του ζεστού αέρα, ίδιοι άδειοι δρόμοι.

Πλησιάζοντας στην πλατεία, το μάτι μου έπεσε στο δέντρο. Υπάρχουν ακόμη γύρω του σημειώματα, ξεραμένα λουλούδια, αφιερώματα. Θυμήθηκα τις κουβέντες που πετούσαν στον αέρα μερικοί, ότι ο θάνατος δεν μπορεί να γίνεται δημόσια και γιατί τελοσπάντων μαζεύεται τόσος κόσμος γύρω από ένα δέντρο. Σκέφτηκα ότι ακόμα και μετά θάνατον όλο και κάποιος θα βρεθεί να σε κατακρίνει - και μάλλον χωρίς λόγο. Και θυμήθηκα κι εκείνη τη γυναίκα πριν 2-3 μήνες έξω από το Λαϊκό που μου είπε ότι σκέφτεται να πέσει από το μπαλκόνι και το μόνο που τη σταματάει είναι η ρετσινιά που θα ακολουθεί τα παιδιά της - τα παιδιά μιας τρελής που έπεσε από το μπαλκόνι.

Η πλατεία ήταν σχεδόν άδεια. Κάποιοι κάθονταν στα παγκάκια. "Ίσως είναι άστεγοι", σκέφτηκα, "ή ίσως νοσταλγοί, σαν κι εμένα". Τις κουβέντες τους σκέπαζε ο ήχος από τα πατίνια δυο δεκαοχτάρηδων, που επανειλημμένως έπεφταν και επανειλημμένως ξανασηκώνονταν. Και λίγο πιο πέρα, εντελώς εκτός πλαισίου και με έναν τρόπο σχεδόν χυδαίο, το προεκλογικό περίπτερο της "φιλελεύθερης παράταξης", με δύο τηλεοράσεις plasma και κάμποσες καρέκλες, για να ξαποσταίνουν οι πιστοί αυλικοί.

Στο δρόμο της επιστροφής, η μόνη σκέψη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου ήταν ότι ο προεκλογικός πυρετός έχει αφήσει ανέγγιχτους τους δρόμους αυτής της πόλης, ενώ στα αυτιά μου μού τραγουδούσαν οι radiohead.


4 σχόλια:

  1. Αγανακτισμένος12 Ιουνίου 2012 - 2:03 π.μ.

    Καλοκαίρι 2011 δεν ξεχνώ.. Πολύ ωραίο κείμενο και εικόνες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το καλοκαίρι του 2011 έθεσε τις βάσεις...η νίκη όμως θα μετουσιωθεί το καλοκαίρι του 2012!! Έχετε πίστη! Οι μέρες που τρώγαμε ξύλο, χημικά και απλά ήμασταν πεδίο βολής των ΜΑΤάδων, είναι κοντά στο να είναι παρελθόν, αν ο καθένας σταθεί στο ύψος του. Ψυχή βαθιά!!!
    Κομουνέιρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ, Κουμουνέιρο. Όλα είναι μπροστά μας.

      Διαγραφή